چاکریم

حین نوشیدن چای دوم بعد افطار یهو یادم افتاد من یه زمانی وبلاگ داشتم ! اومدم سر بزنم دیدم باید بنویسم . اینکه روح آدمی وقتی تراش بخوره تبدیل میشه به یه روح الماس گونه ی درخشان . تمام اتفاقات تلخی که برامون می افته برای ساخته شدن روح ماست . برای اون جلائی که خودش میخواد بسازه تو روحمون . پس یاد میگیریم که شاکر باشیم برای هر لحظه مون برای تمام چیزایی که داریم که نداریم که می خواستیم داشته باشیم و نشده که نمی خواستیم داشته باشیم اما داریم . اومدم بگم خدایا شکرت خیلی شکرت که فرصت دادی این بهار زیبا رو ببینیم و مهمان ماه مبارکت باشیم والا من یکی که خیلی دوست دارم راستی راستی که با عشق و باور به مهربانی بی دریغ تو همه چیز ممکنه . خلاصه ش 1 اوستا .

+ نوشته شده در چهارشنبه نهم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 20:20 توسط نسرین  |