از ۱۳۸۵ کودک درونم دوست داشت که بیام بنویسم. منم قبول کردم با اینکه می دونستم خیلی از اون سال ها که راحت می نوشتم گذشته، بهش قول دادم تا هر وقت که دوست داره و میخواد حرف بزنه جلوشو نگیرم. اسم کودک درونم "نینوش" عه. همه می شناسنش و هر وقتی که برای داشتن چیزی اصرار میکنم می پرسن: باز نینوش درونت هوس ک...

چلاقاگر به دنبال آخرین جزئیات درباره «چلاق» هستید، ادامه این گزارش را بخوانید. طبق گزارش‌های موجود، از ۱۳۸۵ قرار رو فیکس کردیم شاد و خرامان اومدم برم توت فرنگیایی که دو ساعت پیش گذاشته بودم که یخ بزنند رو بردارم و اسموتی بسازم که نمیدونم آن تیکه گوشت یخ زده ی از خدا بی خبر چطور... در ادامه مهم‌ترین ...

چشم هایشاطلاعات جدیدی درباره «چشم هایش» منتشر شده که در ادامه مرور می‌کنیم. آخرین بررسی‌ها نشان می‌دهد اتفاقی فهمیدم تولدشه. سحری برای تولدش ماشین و تفنگ خریده بود. چند روز زودتر رفته بود پیشواز. شهره مادرش، گفت: "خاله سحر براش کیک درست کن". از تو هال گفتم: " مجتبی! کیک تولدت با... در ادامه با جزئیا...

چاکریمگزارش‌های تازه درباره «چاکریم» منتشر شده است. طبق گزارش‌های موجود، ح ین نوشیدن چای دوم بعد افطار یهو یادم افتاد من یه زمانی وبلاگ داشتم ! اومدم سر بزنم دیدم باید بنویسم . اینکه روح آدمی وقتی تراش بخوره تبدیل میشه به یه روح الماس گونه ی درخشان .... در ادامه مهم‌ترین نکات این گزارش ارائه شده است...

موضوع «نعمت بزرگ سلامتی» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. آنچه تاکنون منتشر شده حاکی از آن است که از ۱۳۸۵ میگن تو شکر خدا رو به جا بیاری هم خدا یه جاهایی شکر اون چیزی رو که به جا میاوردی ازت میگیره تا ببینه وقتی نداری هم شکر میکنی یا نه؟! ممکنه گاهی کم بیاری ممکن هم هست کلا... در ادامه مهم‌ت...

موضوع «نینوش» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، از ۱۳۸۵ کودک درونم دوست داشت که بیام بنویسم. منم قبول کردم با اینکه می دونستم خیلی از اون سال ها که راحت می نوشتم گذشته، بهش قول دادم تا هر وقت که دوست داره و میخواد حرف بزنه... در ادامه با جزئیات کامل این موضوع همراه ب...

میگن تو شکر خدا رو به جا بیاری هم خدا یه جاهایی شکر اون چیزی رو که به جا میاوردی ازت میگیره تا ببینه وقتی نداری هم شکر میکنی یا نه؟! ممکنه گاهی کم بیاری ممکن هم هست کلا عین خیالت نباشه. من الان تو مرحله دومم. یعنی بازم میگم: خدا جونم شکرت. سلامتی واقعا بزرگترین نعمته و من همیشه اینو تاکید کرده ام که...

پرنده ی بهشتی ام بال هایش را گشود و به سوی بهشت پرواز کرد.رفتم،غریبانه جسمش را به خاک سپردم وآمدم.پس از آن، خالی شد جهانم... + نوشته شده در شنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۹ ساعت 2:40 توسط نسرین  |  Adblock test (Why?)

حین نوشیدن چای دوم بعد افطار یهو یادم افتاد من یه زمانی وبلاگ داشتم ! اومدم سر بزنم دیدم باید بنویسم . اینکه روح آدمی وقتی تراش بخوره تبدیل میشه به یه روح الماس گونه ی درخشان . تمام اتفاقات تلخی که برامون می افته برای ساخته شدن روح ماست . برای اون جلائی که خودش میخواد بسازه تو روحمون . پس یاد میگیری...

u200fپارسال ماسال یه گوشه از تپه های سبزش بخاطر کم آبی و گرمای خورشید سوخته بودن. چقدر غصه شونو خوردم که میون اون همه سبزی اون یه گوشه خیلی تو چشم بود، الان حال دل من همینه... یه گوشه ش پاییزه یه گوشه ش برهوت... خبری از بهار نیست مدت هاست چون دلتنگی داره خفه اش میکنه! + نوشته شده در شنبه پانزدهم شهر...

بیزارم از تمامی اعداد ۲۴، ۲۵، ۲۶ و ۲۷... هر کدام از این اعداد یک عزیز را از من ربوده و مرا عزادار کرده. امروز تولد من است اما چشمانم خیس است از داغ عزیز دیگرم، در سکوت و تنهایی نشسته ام و به این فکر میکنم به کدامین گناه اینقدر تنها شده ام؟ چه می شود که زندگی یکباره زیر و زبر می شود؟ به راستی روزهای ...

من، بی توتو، بی من امشب شش ماهه می شویم مهربانم، پناهم، نفسم... + نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۹ ساعت 20:5 توسط نسرین  |  Adblock test (Why?)

تهران امشب اولین بارون پاییزیشو تجربه کرد. باید خوشحال می بودم ولی نبودم. بارون بارید و امیدهایی که کاشته بودم رو شست و برد. به خودم گفتم: ببین دختر! اینهمه سال جنگیدی و نشد. آدم با مرگ تموم نمیشه با ناامیدی تموم میشه با هر در بسته ای که به زحمت بازش کرده و بعد درهای آهنی بعدی و سخت تر...دیگه ادای آ...

 اتفاقی فهمیدم تولدشه. سحری برای تولدش ماشین و تفنگ خریده بود

دیشب بود که یکهو هوس نوشتن به سرم زد . آن هم وقتی که شازده خانوم دفتر به دست آمد اینجا تا به من دیکته بگوید و دیکته ام را تصحیح کند . دیکته می نوشتم و در عالم دبستان بودم . به یاد وقت هایی که نوشتن با دو مداد سیاه و قرمز چقدر شیرین بود . شازده خانوم دیکته می گفت و خاله ی بیسواتش سیزده تا غلط داشت !

جوجه هندونه ای یک جوجه ی ده ماهه است که با دستان عدویی که سبب خیر شد در این ساختمان یافتیمش . نامش را شازده کوچولو به دلیل لباس هندونه ای شکلی که بر تن داشت ، روی او گذاشت . جوجه ای که دو عدد دندان موشی در قسمت پایین دهانش دارد . یک هفته است که هر روز میبینمش . ندیدنش حس کم بودن قسمتی از فکرم را به

یک شلوار صورمه ای پوشیده بود که ماه و ستاره های زرد رنگی رویش نقش بسته بود برای شلوارش کمربند قرمزی بسته بود که همخوانی خوبی با تی شرت سفیدش داشت . شش سالش بود اما چون قدش بلند بود شبیه هفت ساله ی هشت ساله ها میزد . حتی عکس هم داریم از آن روز ... چشم هایش زاغ بود و موهایش قهوه ای روشن . به خوشگلی

از دیروز مشغول بشور بساب بودم تا چند ساعت پیش که پس از راهی کردن مهمان های قبلی ، مهمان جدبدم از راه رسید . هر بار نوبت گروهی ست که راهی حلق ماشین لباسشویی شوند و ترگل ورگل . یک بار نوبت حوله ها بود یک بار نوبت ملافه ها یک بار نوبت لباس های مشکی ! وای لباس های مشکی ! چقدر این مدت این لباس ها خودنم

آدم می تواند باعث خوشبختی یک نفر در دنیا شود . بعضی ها می توانند باعث خوشبختی هزاران و میلیون ها و میلیاردها آدم شوند . یکی اش ادیسون ! برق داریم خوشبختیم به عبارتی . لحظاتی را تصور کنید که برق نیست و همه ی زندگیمان لنگ است . مثل استقلالی های سوراخ یا سولاختال که خوشبخت نیستند چون تماشاگر پرشور ندا

خدایا تمومش کن ! بسه دیگه ! بسه ! شازده کوچولوی منو دعا کنید ... تو رو خدا یادتون نره برای جیگر خوشگل خاله که بی جون افتاده رو تخت بیمارستان دعا کنید . + نوشته شده در یکشنبه دهم آذر ۱۳۹۲ساعت 14:47 توسط نسرین |